Overige projecten
Photovoice: Probleemdenken
Photovoice was een intieme workshop die ik bijwoonde tijdens mijn verblijf in The Living Museum Winsum. Gedurende meerdere sessies hadden deelnemers de gelegenheid om hun fotografisch werk te tonen en constructieve feedback te ontvangen. Het centrale thema was ‘Het Zelf’. Als culminatiepunt van het project dienden we een selectie van foto’s te maken die we wilden presenteren als ons finale werk.
Deze fotoserie belicht een persoonlijk herstelproces, met een focus op de transformatie van probleemgericht denken naar een meer hoopvolle blik. De eerste afbeelding visualiseert de innerlijke strijd van negatieve gedachten. De tweede illustreert hoe een problematische perceptie onze visie op de wereld en specifieke situaties kan kleuren. De derde afbeelding vertegenwoordigt een streven om voorbij deze problemen te kijken, om niet langer beïnvloed te worden door zelfgecreëerde obstakels, maar om de aandacht te richten op positieve ontwikkelingen.
Uit voorgaande studies is gebleken dat ik geneigd ben de kleur rood te gebruiken om negatieve of problematische elementen te benadrukken, wat de kleurkeuze voor deze reeks verklaart.
Diagnose me: Het kaartspel
Diagnose Me is een kaartspel dat ik heb ontworpen in mijn worsteling met de diagnostiek. Het spel wordt gespeeld door twee deelnemers: één neemt de rol van cliënt op zich en de ander die van psychiater of psycholoog. Tijdens het spel trekt de cliënt kaarten die verschillende symptomen weergeven, passend bij een diagnose uit de DSM-5. De psychiater probeert vervolgens een diagnose te stellen op basis van de gepresenteerde symptomen.
Het spel maakt gebruik van een sterren/rating-systeem, zoals we dat tegenwoordig kennen. Na elk nieuw symptoom kan de psychiater kiezen om een diagnose te stellen of om meer symptomen te vragen. Voor elk nieuw symptoom verliest de psychiater een ster, die naar de cliënt gaat, wat aangeeft dat de psychiater niet snel genoeg was in het bieden van snelle hulp en duidelijkheid.
Als de psychiater een verkeerde diagnose stelt, verliest hij al zijn sterren. Dit symboliseert het verlies van geloofwaardigheid als professional. De speler die aan het einde van het spel de meeste sterren heeft verzameld, wint.
Diagnose Me is ontworpen als een uitdagend spel voor de 'psychiater', omdat veel symptomen kunnen overlappen met die van andere stoornissen. Dit, samen met de interpretatie van niet altijd stereotype symptomen, maakt het stellen van een vroege diagnose moeilijk.
Dit spel dient als kritiek op de psychiatrie, die soms te snel labels en conclusies kan toekennen, en mogelijk kan leiden tot schadelijke misdiagnoses voor de cliënt.
Ten tweede adresseert het spel maatschappelijke stigma’s. Mensen zien zichzelf vaak als amateurpsychologen, gebaseerd op stigma’s en misinterpretaties, en zijn snel geneigd om anderen te labelen, zonder echt te weten waar ze het over hebben. Dit spel is bedoeld voor deze groep, om hen te laten inzien dat veel gedragingen niet noodzakelijk bij specifieke labels horen en dat de realiteit niet zo zwart-wit is.
Assembleren: Privacy
Deze collectie van kleine assemblages verkent de thema’s van zichtbaarheid, observatie en privacy. De werken zijn geïnspireerd door mijn perspectief op sociale media en de menselijke behoefte om gezien te worden. Tegelijkertijd belichten ze de privacyproblemen die ontstaan wanneer persoonlijke informatie zonder toestemming wordt gedeeld met derden. Jouw data is goud waard.
Kleilandjes
Het project ‘Kleilandjes’ (2019) vertegenwoordigt een bescheiden onderneming die ik heb ontwikkeld in het kader van een keramiekcursus. Na talloze pogingen en experimenten met het vervaardigen van potten, besloot ik mijn aandacht te richten op het verkennen van nieuwe creatieve mogelijkheden. Dit leidde tot de creatie van kleine, driedimensionale eilandjes. Elk eilandje draagt een maatschappelijke boodschap uit, die kritisch reflecteert op de wijze waarop de mensheid het milieu beïnvloedt.
